in de ban van gezichten ..

Dit is slechts een kleine greep uit de gezichten die ik de afgelopen tijd (vanaf juni 2018) getekend maar vooral geschilderd heb. Ze verschenen in balpen, acrylverf, en een enkele in aquarel/mixed media met fijnschrijvers en kleurpotlood. Waarom plotseling die drang om gezichten te maken? Ik denk dat het veel te maken heeft met het feit dat ik de laatste tijd mezelf aan het kwijtraken was. Hoe fijn is het dan jezelf te hel(p)en door kunst. De eerste die verscheen was “muurvrouw”: een creatie op mijn slaapkamermuur die ik begonnen was in 2016, maar waar ik nooit helemaal tevreden over was. Op een ochtend werd ik wakker en wist ik ineens wat ik moest doen. Althans voor een deel. Het lichte deel aan de bovenkant met veel drukke lijnen aan de linkerkant moest helemaal donker worden met sterren. Ik wist nog niet hoe ver ik die sterrenhemel zou doortrekken en ook wist ik nog niet dat ik het gezicht van de figuur nog helemaal zou veranderen. En hoe erg het nog zou worden. Toch ging ik vol goede moed aan het werk. Er verscheen een maan of lichtplaneet, die het haar van de vrouw bescheen. Uiteindelijk was het helemaal klaar behalve het gezicht. Wat ik ook probeerde het werd alleen maar erger. Zo erg dat ze er op een gegeven moment uitzag als een zombie. Ik heb daar geen eens een foto van gemaakt, het was echt te erg (niet overdreven). Ik besloot haar gezicht helemaal wit te maken met gesso en haar een tijdje met rust te laten. Deze rust duurde een dag of drie. Ik wist niet of ik er klaar voor was, maar ik besloot dat ik het schilderproces weer op moest pakken. Deze keer ging het in één keer goed. Ze straalt rust uit en vertrouwen. Ik kon weer opgelucht adem halen. 

Hier een link naar het filmpje van “muurvrouw”

Leave a Reply