blog: BEGIN!

face5aHallo allemaal,

al een tijdje zit ik te dubben eens op te schrijven hoe “het” begon. Wat bedoel ik met “het”? Creëren, tekenen, schilderen, mezelf uiten van binnen naar buiten. En hoe doe je dat, van binnen naar buiten? Maar daarover later meer. Anders dwaal ik af.

Het begin. Natuurlijk vroeger op school de nodige tekenlessen gehad. Net als iedereen. Ik beleefde niet specifiek veel plezier aan  tekenen, dat veranderde pas op de middelbare toen we een soort geometrisch figuur gingen maken, ik kwam best wel in een stroom van inspiratie terecht die ik niet kende van mezelf en achteraf zie ik dat het een mandala was maar dan in het vierkant. Ontworpen en ingekleurd met wasco in de kleuren donkerblauw, lichtblauw, paars en lila. Ik zie de tekening nog zo voor me, maar ik heb ‘m helaas niet meer. Hoe dan ook, ik zag mezelf niet als creatief of als iemand met veel fantasie. Jaren later, tijdens een les handvaardigheid was de opdracht een folder of collage maken over een zelfgekozen onderwerp.  Heerlijk, hier kon ik wel weer wat mee. Er ontstond een compleet boekwerk, met plaatjes waar ik zelf van alles bijtekende. Het ging vanzelf. Toen jarenlange droogte wat dat betreft. Pas eind 1995 ontdekte ik per toeval 😉 het mandala tekenen. Ik ging meer en meer aan het ontwerpen, ookal had ik steeds het onderliggende gevoel dat het niet goed was, of wel “goed” maar dat het er lang niet uit kwam wat ik eruit wilde laten komen. Ik had daar eigenlijk gewoon wat hulp bij nodig maar dat drong amper tot me door. Toch kwam er ook zo in m’n eentje al wel een stroom op gang van binnenuit. Ook bleef het gevoel dat er meer in zat, veel meer, dan eruit kwam.

Eerste cursus: Natuurlijk kwam er iemand op m’n pad die een vriendin had die cursussen mandala tekenen bleek te geven, maar ik pikte die hint pas een paar jaar later op. In 1999 had ik dan eindelijk moed genoeg verzameld me op te geven voor een cursus mandala tekenen bij haar. Ik had nog een heel schools idee van zo’n cursus, moesten we dan allemaal aan een tafeltje zitten en kregen we allerlei moeilijke opdrachten, waar iedereen natuurlijk veel beter mee uit de voeten kon dan ikzelf? Ik moet glimlachen nu ik dit schrijf. De cursus gaf me een waar gevoel van thuiskomen, een groepje van zes mensen die allemaal op hun eigen niveau, en vanuit hun eigenheid precies hetzelfde deden als ik: namelijk de eerste schreden zetten op het pad van creatie. Ik ben er sindsdien nooit meer mee opgehouden.

whaattheworldneeds